Paul Hassels Mönning posted on januari 09, 2011 15:15
Een column in het FD van 8 januari 2011 opent zo: “Na kunstig alle nieuwjaarskussen ontweken te hebben met een uitgestoken ferme hand, …”. Herkenbaar?
Dit weekend sluit aan op de eerste werkweek van het nieuwe jaar. Een week vol nieuwjaarswensen, -ontbijtsessies en recepties binnen bedrijven. Collega’s en hun bazen komen – al is het soms maar voor even – op die manier dichter tot elkaar. Met een handdruk of twee danwel (doe eens gek) drie zoenen ter bezegeling.
Dat laatste blijkt in mijn kring van vrienden en kennissen bron van de nodige discussie. Vooral onder vrouwen. “Wat een klef gedoe”, “moet dan nu?” en “ik was net zo lief nog een weekje op vakantie” werd daarbij significant vaak geturfd. Kennelijk vinden we dit een belangrijk ritueel bij het starten van een nieuw (meestal ook fiscaal) jaar. Maar hebben we er individueel minder mee.
Hoe je het nieuwe werkjaar ook gestart bent – meer of minder gelukkig met de kus- of handdruk rituelen binnen jouw organisatie – mede namens de Geluksfabriek veel geluk gewenst dit nieuwe jaar!
PS Uit nieuwsgierigheid: kun je ons laten weten of jullie een zoen- of een handdruk-cultuur hebben in jullie organisatie? Mag via een tweet op @geluksfabriek of via een comment hieronder - merci.